Dagens bibelord
Johannes 18,1–19,42
Dagens bibelord 03.04.2026
1 Då Jesus hadde sagt dette, gjekk han ut saman med læresveinane sine og over til andre sida av Kedron-bekken. Der var det ein hage, og den gjekk dei inn i. 2 Men Judas, svikaren, kjende òg den staden, for Jesus og læresveinane hadde ofte kome saman der. 3 Judas hadde fått med seg vaktstyrken og nokre menn frå overprestane og farisearane, og no kom dei dit med faklar og lamper og våpen.
4 Jesus visste om alt det som venta han, og gjekk fram og spurde dei: «Kven leitar de etter?» 5 «Jesus frå Nasaret», svara dei. «Det er eg», seier Jesus. Judas, svikaren, var saman med dei, han òg. 6 Då Jesus sa: «Det er eg», tumla dei bakover og fall til jorda. 7 På nytt spurde han: «Kven leitar de etter?» «Jesus frå Nasaret», svara dei. 8 «Eg har sagt dykk at det er eg», sa Jesus. «Er det meg de leitar etter, så lat desse andre gå!» 9 Slik skulle det oppfyllast, det ordet han hadde sagt: «Av dei du gav meg, har eg ikkje mista ein einaste.»
10 Simon Peter hadde eit sverd, og det drog han og hogg etter slaven til øvstepresten og sneidde av han høgre øyret. Slaven heitte Malkos. 11 Men Jesus sa til Peter: «Stikk sverdet i slira! Lyt eg ikkje drikka det begeret som Far har gjeve meg?»
12 Vaktstyrken, kommandanten og livvaktene til leiarane for jødane greip no Jesus og batt han. 13 Først førte dei han til Annas, for han var svigerfar til Kaifas, som var øvsteprest det året. 14 Det var Kaifas som hadde gjeve dei andre leiarane for jødane det rådet at det var best om eitt menneske døydde for folket.
15 Simon Peter og ein annan læresvein følgde etter Jesus. Denne læresveinen var kjend med øvstepresten, og han kom inn på gardsplassen til øvstepresten saman med Jesus. 16 Men Peter vart ståande utanfor ved porten. Den læresveinen som var kjend med øvstepresten, gjekk då ut og tala med tenestejenta som vakta porten, og fekk Peter med seg inn. 17 I det same seier ho til Peter: «Er ikkje du òg ein av læresveinane til denne mannen?» «Nei», svara han, «det er eg ikkje.» 18 Det var kaldt, så slavane og vaktmennene hadde tent eit bål og stod og vermde seg ved glørne. Peter vart òg ståande der saman med dei og vermde seg.
19 Øvstepresten spurde no Jesus ut om læresveinane hans og om læra hans. 20 «Eg har tala ope for heile verda», svara Jesus. «Eg har alltid undervist i synagogar og i tempelet, der alle jødar kjem saman; eg har aldri tala i løynd. 21 Men kvifor spør du meg? Spør heller dei som har høyrt meg, kva eg har tala til dei om. Dei veit kva eg har sagt.» 22 Ein av vaktmennene som stod der, slo då Jesus i andletet og sa: «Er det slik du svarar øvstepresten?» 23 Jesus sa til han: «Sa eg noko urett, så vis at det var urett! Men var det rett, kvifor slår du meg då?» 24 Så sende Annas han bunden til øvstepresten Kaifas.
25 Imedan stod Simon Peter og vermde seg. Då sa dei til han: «Er ikkje du òg ein av læresveinane hans?» Men han nekta og sa: «Nei, det er eg ikkje.» 26 Ein av slavane til øvstepresten, ein slektning av han som Peter hadde hogge øyret av, seier: «Såg eg deg ikkje i hagen saman med han?» 27 Men Peter nekta på nytt. Og med det same gol hanen.
28 Frå Kaifas førte dei Jesus til borga der landshovdingen heldt til. Det var tidleg om morgonen. Sjølve gjekk dei ikkje inn i borga; dei ville ikkje gjera seg ureine, for då kunne dei ikkje eta påskemåltidet. 29 Pilatus gjekk då ut til dei og sa: «Kva skuldingar har de mot dette mennesket?» 30 Dei svara: «Var han ikkje ein forbrytar, hadde vi ikkje gjeve han over til deg.» 31 «Ta han de», sa Pilatus, «og døm han etter dykkar eiga lov!» Men mengda svara: «Vi har ikkje rett til å ta livet av nokon.» 32 Slik skulle det oppfyllast, det ordet Jesus hadde sagt då han lét dei få vita kva slag død han skulle lida.
33 Pilatus gjekk då på nytt inn i borga. Han kalla Jesus til seg og sa: «Er du kongen over jødane?» 34 Jesus svara: «Seier du dette av deg sjølv, eller har andre sagt dette om meg?» 35 «Er vel eg jøde?» sa Pilatus. «Ditt eige folk og overprestane har gjeve deg over til meg. Kva har du gjort?» 36 Då sa Jesus: «Mi kongsmakt er ikkje av denne verda. Var mi kongsmakt av denne verda, hadde mennene mine stridd for meg, så eg ikkje skulle bli overgjeven i hendene på leiarane for jødane. Men mi kongsmakt er ikkje av denne verda.» 37 «Du er altså konge?» sa Pilatus. «Du seier at eg er konge», svara Jesus. «Til dette er eg fødd, og til dette er eg komen til verda, at eg skal vitna om sanninga. Kvar den som er av sanninga, høyrer mi røyst.» 38 «Kva er sanning?» sa Pilatus. Dermed gjekk han ut til jødane att og sa til dei: «Eg finn inga skuld hos denne mannen. 39 Men de er vane med at eg gjev dykk ein mann fri til påske. Vil de at eg skal gje dykk kongen over jødane fri?» 40 Då ropa dei endå ein gong: «Ikkje han, men Barabbas!» Men Barabbas var ein røvar.
1 Pilatus tok no Jesus og lét dei piska han. 2 Soldatane fletta ei klungerkrone og sette på hovudet hans og hadde på han ei purpurkåpe. 3 Så steig dei fram for han og sa: «Ver helsa, jødekonge!» Og dei slo han i andletet. 4 På nytt gjekk Pilatus ut av borga og sa til folket: «No fører eg han ut til dykk, så de skal skjøna at eg ikkje finn skuld hos han.»
5 Så kom Jesus ut, med klungerkrona og purpurkåpa på. Og Pilatus seier til dei: «Sjå det mennesket!» 6 Men då overprestane og vaktmennene fekk sjå han, ropa dei: «Krossfest! Krossfest!» Pilatus seier til dei: «Ta de og krossfest han! Eg finn inga skuld hos han.» 7 Jødane svara: «Vi har ei lov, og etter lova er han skuldig til å døy fordi han har gjort seg sjølv til Guds Son.»
8 Då Pilatus høyrde det, vart han endå reddare. 9 Han gjekk inn att i borga og sa til Jesus: «Kvar er du ifrå?» Men Jesus gav han ikkje noko svar. 10 «Svarar du meg ikkje?» sa Pilatus. «Veit du ikkje at eg har makt til å gje deg fri og makt til å krossfesta deg?» 11 Jesus svara: «Du hadde inga makt over meg om du ikkje hadde fått henne ovanfrå. Difor har han større skuld, han som gav meg over til deg.» 12 Etter dette ville Pilatus gje han fri. Men jødane ropa: «Gjev du denne mannen fri, er du ikkje ven med keisaren. Den som gjer seg sjølv til konge, set seg opp mot keisaren.»
13 Då Pilatus høyrde det, førte han Jesus ut av borga og sette seg i dommarsetet på ein stad dei kallar Helleplassen, på hebraisk Gabbata. 14 Det var helgaftan før påske, omkring den sjette timen. Så seier Pilatus til jødane: «Sjå kongen dykkar!» 15 Men dei ropa: «Bort med han, bort med han! Krossfest han!» «Skal eg krossfesta kongen dykkar?» spurde Pilatus. «Vi har ingen annan konge enn keisaren», svara overprestane. 16 Då gav han Jesus over til dei så han skulle krossfestast.
Så tok dei Jesus med seg. 17 Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til den staden dei kallar Hovudskallen, på hebraisk Golgata. 18 Der krossfeste dei han, og saman med han to andre, ein på kvar side, og Jesus midt mellom dei. 19 Pilatus hadde laga ei innskrift og sett på krossen. Der stod det skrive:
«Jesus frå Nasaret, kongen over jødane.»
20 Mange av jødane las denne innskrifta, for staden der Jesus vart krossfest, låg nær byen, og innskrifta var på hebraisk, latin og gresk. 21 Overprestane til jødane sa då til Pilatus: «Skriv ikkje: ‘Kongen over jødane’, men skriv: ‘Han sa: Eg er kongen over jødane.’» 22 Pilatus svara: «Det eg skreiv, det skreiv eg.»
23 Då soldatane hadde krossfest Jesus, tok dei kleda hans og delte dei på fire, ein del til kvar soldat. Dei tok òg kjortelen, som var utan saumar, voven i eitt stykke ovanfrå og ned. 24 Då sa dei til kvarandre: «Lat oss ikkje riva han sund, men kasta lodd om kven som skal ha han.» Slik skulle dette skriftordet oppfyllast:
Dei delte kleda mine mellom seg
og kasta lodd om kappa.
Dette gjorde soldatane.
25 Innmed Jesu kross stod mor hans og syster til mor hans, Maria, som var gift med Klopas, og Maria Magdalena. 26 Då Jesus fekk auge på mor si og såg at den læresveinen han hadde kjær, stod attmed henne, sa han til mor si: «Kvinne, sjå, der er son din.» 27 Så sa han til læresveinen: «Det er mor di.» Frå den stunda tok læresveinen henne heim til seg.
28 Jesus visste no at alt var fullført. Og for at skriftordet skulle oppfyllast, sa han: «Eg er tørst.» 29 Det stod eit kar med vineddik der. Av den vinen fylte dei ein svamp som dei sette på ein isopstilk og heldt opp til munnen hans. 30 Då Jesus hadde fått vineddiken, sa han: «Det er fullført!» Så bøygde han hovudet og anda ut.
31 Det var helgaftan, og kroppane måtte ikkje bli hangande på krossen over sabbaten, for denne sabbaten var ein stor høgtidsdag. Difor bad jødane Pilatus at beina deira måtte knusast og kroppane takast ned. 32 Soldatane kom då og knuste beina, først på den eine og så på den andre som hadde vorte krossfeste saman med Jesus. 33 Då dei kom til Jesus, såg dei at han alt var død, og dei knuste ikkje hans bein. 34 Men ein av soldatane stakk han i sida med eit spyd, og straks rann det ut blod og vatn. 35 Og han som såg det, har vitna om dette, og vitneutsegna hans er sann. Han veit at det han seier, er sant, så de òg skal tru. 36 Dette hende for at dette skriftordet skulle oppfyllast:
Ikkje eit bein skal brytast på han.
37 Og eit anna skriftord seier:
Dei skal sjå på han som dei har gjennomstunge.
38 Josef frå Arimatea bad no Pilatus om lov til å ta ned Jesu kropp. Josef var ein av læresveinane til Jesus, men i løynd, for han var redd leiarane for jødane. Pilatus gav han lov til det, og han kom og tok ned kroppen. 39 Også Nikodemus var der, han som kom til Jesus første gongen om natta. Han hadde med seg ei blanding av myrra og aloe, omkring hundre pund. 40 Då tok dei Jesu kropp og sveipte han i linklede med den angande salven, som skikken er ved gravferdene til jødane. 41 På den staden der Jesus vart krossfest, var det ein hage, og i hagen ei ny grav som ingen endå var lagd i. 42 Der la dei Jesus, fordi det var helgaftan hos jødane og grava låg så nær.
Kilde: www.bibel.no